گفتمان‌سازی «خانه پوشالی» در عرصه رسمی و عمومی سیاست

بطور کلی آثار هنری شامل موسیقی و سینما، وقتی توسط طیف گسترده‌ای از مخاطبان مورد استقبال جدی قرار می‌گیرند، کارکردی فراتر از یک اثر هنری را به خود می‌پذیرند. به عنوان مثال برخی از اصطلاحات کلامی و یا نمادها و نشانه‌هایی که در اینگونه آثار مورد استفاده قرار می‌گیرد، میان عموم مردم رواج یافته و به نوعی گفتمان عمومی بدل می‌شود.

اما گاهی این نوع گفتمان‌سازیِ آثار هنری، پای خود را به عرصه‌های خاص‌تری باز می‌کند. آثاری که در رابطه با عرصه‌ی سیاسی هر کشوری ساخته می‌شوند، توجه سیاست‌مداران آن کشور را به خود جلب می‌کنند. بازنمایی فضای کاری سیاست‌مداران در عرصه‌ی عمومی به خصوص دیپلماسی عمومی جزء جدایی ناپذیر این دست آثار است. آن‌ها به عنوان رابطی میان فضای رسمی سیاست و افکار عمومی قرار گرفته و می‌توانند برای سیاستمداران، راهی به منظور ارتباط، شناخت و کنترل بهتر با افکار عمومی باز کنند.

«خانه پوشالی» هم از این قاعده مستثنی نیست. طی چند سالی که از پخش این سریال در شبکه‌ی نت‌فلیکس می‌گذرد، بسیاری از سیاست‌مداران برجسته‌ی ایالات متحده از این سریال و فضاسازی‌هایش سخن به میان آورده و یا واکنش نشان داده‌اند.

 

این مطلب بروزرسانی می‌شود...